Regie: Jessica Borst
Piano: Erik Verwey
Korthals switcht razendsnel van slimme onzin naar de diepte schreef de Volkskrant toen ze in 2011 de finale van het Amsterdams Kleinkunst Festival won. Ze werd geprezen om haar beeldende liedteksten en de vakjury beschreef haar als een vis in het water in het theater.
Vol overgave gaat ze daar dus ook staan met haar eerste avondvullende programma, om vlieguren te maken. Te poetisch voor haar praktische generatie, voelt Louise dat juist zij in deze tijd iets moet doen, iets groters, iets dat boven haarzelf en de mensen uitstijgt. Iets dat meer perspectief biedt dan je moeder met een eigen Facebookaccount. Met liedjes vol ziel en energieke verhalen probeert Louise grip te krijgen op een wereld waarin er weinig ruimte lijkt voor de bevlogen idealist. Of is die er toch?




